0 535 974 80 37- 0 362 688 43 51

Bu köye ilk yerleşmeler olduğu zamanlarda ayva ağaçlarının çok olması sebebiyle bu köyün ismi; Ayvalı Köyü olarak kalmıştır. Ama yerleşmeler sebebiyle ayva ağaçlarının çoğu kesilmiş olduğundan şu anda ayva ağacı pek yoktur.

KÖYÜN ULAŞIM DURUMU: Köy ilçeye 12 km. olmasına rağmen köy halkının ilçeye gidiş gelişini sağlayan bir vasıta yoktur. Ancak köyde birkaç kişinin özel arabası vardır. Ve 20 civarında traktör. Özellikle pazartesi günleri herkes pazara gideceğinden ilçeye giden traktör ve arabalar köy halkı tarafından kullanılmaktadır. Bunun dışındaki acil durumlarda ticari taksi kullanılmaktadır. Her istenildiğinde ilçeye gitmek mümkün olmadığından yaşamak zordur.

[NÜFUS VE HANE SAYISI]

35 hanelik küçük bir köydür. Nüfus da yaklaşık olarak 350 civarındadır. Genç ve orta yaşlı nüfus; genellikle Tekirdağ-Saray, İstanbul, Bursa,vs. gibi yerlere çalışmaya gittikleri için köydeki nüfus yaşlı, orta yaşlı kadın ve çocuk nüfusudur.

[BAŞLICA GEÇİM KAYNAKLARI]

: Başlıca geçim kaynakları hayvancılık, tarım, inşaat işçiliğidir. Köy halkının maddi durumu pek iyi olmadığından tarlaları azdır. Bu yüzden tarlalar fazla para getirmemektedir. Orta yaştaki vasıfsız erkeklerin il dışına inşaatlarda çalışmaya gitme sebepleri de bundandır.

[KÖY MUHTARI BİLGİLERİ]

Ayvalı Köyü muhtarı; Murat AKDAĞ’dır.

Cep tel: 0 535 974 80 37

Ev tel: 0 362 688 43 51

[TARİHİ ESERLER]

Ayvalı İlköğretim Okulu 1986 yılında yapılmıştır. Mevcut malzeme İlçe MilliEğitimden verilmiş olup, okulun ve okul binasını bitişik olan 3 odalı lojmanın inşası köy halkı tarafından yapılmıştır. Şu anda okulumuzun güneye bakan duvarında bir çatlak mevcuttur. Ayrıca okulun ve özellikle lojmanın çerçeveleri çürük olduğundan yağmur suyu rahatlıkla içeriye girebilmektedir. Okulun çevresi dikenli telle çevrilidir. Fakat bu dikenli teller okulu dış etkilerden korumak için yeterli değildir. Okulun etrafının beton duvar yapılması ve kapısının demir, kilitli ve sürgülü kapı yapılması gerekmektedir. Hafta sonları ilköğretim 2. kademe öğrencileri ve orta öğretim öğrencileri köye geldiğinden, okulun bahçesinde top oynamak maksadıyla her zaman okul bahçesine zarar vermektedirler. Bunun gibi dışarıdan okula girişleri engellemek için okulun çevre düzenlenmesinin yeniden yapılması gerekmektedir. Ayrıca büyük baş hayvan ve kümes hayvanlarının da okul bahçesine girişi çok kolaydır.

kul bahçesinde lojmanla bitişik olan okulumuz 1 adet derslik ve 1 adet müdür odasından oluşmaktadır. Okul bahçesinde bir de odunluk ve tuvaletlerin bulunduğu bir yapı mevcuttur. Öğrenci mevcudumuz; 28’dir. Norm kadrosu 1 olan bu köyde ilköğretim 1. kademe beş sınıftan da öğrenci vardır. Okulun etrafı arazi ve ormandır. Köyün çıkışında yer alır. Bundan dolayı bayan öğretmenler için pek uygun bir yer değildir. Ayrıca köylü okulla ve okulun sorunlarıyla ilgilenmez. Veli toplantılarına az veli katılır. Eğitim ve öğretime önem verilmemektedir.

Köy camisi; 2002’de yapılmıştır. Köyde şu anda görev yapan imamın bu köyde 3. senesidir. Cami yeni olduğundan tamirat, onarım gibi sorunları yoktur. Cami köyün girişindedir. 2005 yılı içinde yeni bir imam evi yapılmış olup eski imam evi de halk eğitim kursu olarak kullanılmaktadır. İmam evi caminin karşısındadır. Cami ile ilgili bir sorun olduğunda tüm köy seferber olur. Ve sorun hemen halledilir.

öyün iki tane çeşmesi vardır. Birisi caminin kapısının sağında yer alır. Diğeri de Okul bahçe kapısının karşısındadır. Okulun karşısındaki su ile köyün girişindeki su aynı yerden gelmez. Buraya gelen suların birkaç yerde deposu vardır. Bu depolar sağlıksız koşullardadır. Köy halkının evlerine 2005 yılı eylül ayında su bağlanmıştır. Bu su 20 km uzaktan getirilmiştir. Köyün çeşmesine gelen su ile aynı değildir. Su bağlanmadan önce köyün kadınları bu çeşmelerden kovalarla su taşıyorlardı. Ve bu suyu her türlü ihtiyaçları için kullanıyorlardı. Şu anda evlerine gelen suyu içme dışında kullanıp, içme suyunu yine köyün çeşmesinden getiriyorlar.

Köydeki gelenek ve göreneklerin en çok görüldüğü yerler düğünlerdir. Nişanlanan çiftler nişanlılık süresince pek fazla görüşemezler. Başlık parası yoktur. Ama kızı “evlendirmek” yerine; “satmak” kelimesi kullanılıyor. Düğünlerde kızın evinde kına gecesi yapılır. Ertesi günü köyün meydanında düğün yeri hazırlanır. Burada erkekler horon teperler. Bayanlar olmaz. Kızın eline, ayağına ve başına kına yakılır.