KÖYÜN TARİHİ

Köyün asıl yerlileri iki kabile imiş. Bunlar Kadiroğulları kabilesi ve Kurtlak kabilesi fakat daha sonra köye çevre köylerden ve Sivas’tan gelenler olmuş.

Köyde İsmail adında, iki kızı olan biri varmış. Kızlardan biri Ayşe hanım diğeri Fatma hanımmış. Ayşe hatunun iki tane boğası varmış. Mahalli denilen yerde boğalardan birisi ağaca kısılıp ölmüş. Bundan sonra köyün adına Boğa denilmiş. Şimdiki köy camiinin bulunduğu yeri Ayşe hatun vermiş. Eski camiyi de bu kadının yaptırdığı söyleniyor. Camii önündeki yazılı taştan öğrendiğimize göre köye su Rumi Yıl 1080’de gelmiş. (M.S. 1661)

Fatma hatun ise şu anda köy mezarı olan yeri hayır olarak köye bırakmıştır. Ayşe hatunun mezarı köy camiinin avlusundadır.

KÖYÜN DOĞAL DURUMU

[NÜFUS VE HANE SAYISI]

Köyümüz Vezirköprü’ye 4km uzaklıktadır. Doğusunda Kargucak, Batısında Oruç ve Mahmatlı, Güneyinde Paşaköy ve Kavakpınarı , Kuzeyinde Vezirköprü ilçesi vardır. Köyümüz 80 hane 1000 nüfusludur.

Köye okul 1950’ler de yapılmasına karşın yaşlılarca okumaya ve okula gereken ilg i gösterilmiyor. Bunun sebebi halkın günübirlik yaşamayı benimsemiş olmasından kaynaklanıyor. 8 yıllık zorunlu eğitim ve öğretmenlerin aydınlatıcı açıklamaları sayesinde veliler eğitimin önemini kavramaya başladılar.

Köyde ataerkil aile yapısı mevcut. Bazı haneler 18-20 nufusludur. Evlat, baba, amca, dede aynı evde oturmaktadır. Genellikle baba vefat etmeden evlatlar ayrılmıyorlar. Evin reisi dededir. Eğer dede yoksa babadır. Kazanılan para bir elde toplanır. Kadınların aile içinde söz hakları yok diyebiliriz.

Oturulan bina lar sağlıksız ve 3-4 odalıdır, evler ahşaptır. Son yıllarda betonarme binalar yapılıyor.

En çok üzerinde durulması gereken konu temizlik ve hijyendir. Köyün kanalizasyonu olmadığı için tuvaletlerin kuyuları da yok. Tuvaletler genellikle açıkta ve evlerin birinci katlarındadır. Köyde yeterince su yok Bu da beraberinde pek çok hastalığa davetiye çıkarmaktadır.

Evlerin zemin kat ı genellikle ahır olarak kullanılıyor. Köyde hayvancılık yapıldığı için ; ahırlar evlerden ayrı en azından bahçenin uzak bir köşesinde olmalıdır.

[BAŞLICA GEÇİM KAYNAKLARI]

Köyümüzün geçim kaynağı tarıma bağlıdır.Köyümüzün güney ve güneybatısı verimsiz olup ekim alanları azdır. Köyün kuzey ve kuzeybatı kısmı verimlidir.

Köyde en çok buğday, ayçiçeği, şekerpancarı, mısır ve tütün tarımı yapılmaktadır. Köyde sulama yoktur bu nedenle kuru tarım yapılmaktadır.Bu durum ürünün verimini düşürmektedir. Köyde arazi belli kişilerde toplanmıştır.80 hanelik köyde 5 hane hariç diğerlerinin ortalama 30 dönüm kadar arazisi vardır.

Köydeki gençler yaz mevsiminde başta Bursa, Aydın ve İstanbul olmak üzere diğer illere çalışmaya gidiyorlar.Yazın çalışıp kışın geçimlerini hazırlıyorlar. Köyde yeterince traktör vardır. Bu traktörler ihtiyaç olarak değil yatırım ve arttırım olarak görülmektedir. Yeni yeni modern tarım aletleri kullanmaya başlanmıştır. Bunun yanısıra toprak tahlilleri hala yapılmıyor.Gübreler bilinçsiz olarak kullanılıyor. Ziraat Odası , Ziraat Mühendisliği, Toprak Mahsülleri Ofisi gibi kurumlar ; kurslar açmalı ve çiftçiyi aydınlatmalıdır. Bilinçli yapılan tarımın önemini hepimiz biliyoruz.

İlçeye yakın olmasına rağmen köyden ilçeye göç yok denecek kadar azdır. Açılan küçük çaplı bazı işyerleri de vardır.

[KÖY MUHTARI BİLGİLERİ]

Köyümüz ile ilgili tüm merak ettiklerinizi köy muhtarımız Süleyman KESKİN ile görüşebilir ve tüm konularda bilgi alabilirsiniz.

Süleyman KESKİN Ev tel :0 362 646 17 28

Cep tel:0 536 206 09 16

Boğa İlköğretim Okulu Tel: 0 362 646 20 78 ve e-posta adresimiz bogaiok@yahoo.com.tr

[TARİHİ ESERLER]

Mahalleye yeni yapılan bir camii var.1986 da yapılmış lojmanı olan bir ilkokul var.Sağlık evi yok.Mahallenin ortasında bişme bulunmaktadır.

Köyde bayramların bir başka önemi vardır. Bayramdan birkaç gün önce çalışmaya giden gençler geliyorl ar. Bayram günü namazdan sonra camiinin önünde yaş sırasına göre eller öpülür ve bayram kutlanır . Bazen camiinin önünde toplanan yemekler yenir. Bu gelenek son yıllarda yavaş yavaş k aybolmaktadır . Bay ram günü hasta ziyaretleri yapılır, yaşlı kadınların elleri öpülüp bayramları kut la nır.

Köyde görücü usulü ile evlenme vardır. Birkaç defa dünürlüğe (Buna halk arasında Ciscilik denir) gidildikten sonra, köyden 8-10 kişi ile kız evine gidilip yemek yenir. Kız evi isteklerini içeren bir listeyi oğlanın yakınlarına verir. Bu listede kıza ne alınacaksa yazılıdır. Daha sonra takılar belirlenir , dua yapılır. Ertesi gün kadınlar toplanır, nişan töreni yapılır. Nişanlılık süresince birbirlerini görmezler.

Düğünler Pazar günü yapılır. Vezirköprü’nün pazarı olan Pazartesi günü OKUNTU (Danışık) denilen davet yapılır. Yakın köylere, hısım ,akraba ve arkadaşlara erkek ve kız tarafı davetiye dağıtır. Köy içindekilere de şeker dağıtılır. Cumartesi günü köye davulcu gelir akşam köy meydanında ateş yakılır. Gençler ve çevreden gelen misafirler halay çekerler, çiftetelli oynarlar. Bu arada elekcuğa denilen orta oyununu oynarlar.

Pazar sabahı horoz yarışı denilen, takriben 200-400metrelik koşu yapılır. Birinciye bir horoz ikinciye bir havlu ve üçüncüye mendil verilir. Düğün sahibinin evine gelinir, damada takı takılır. Eğer kız da aynı köyden ise kız evine gidilir. Misafirler konak evine gidip yemek yerler. Bu sırada kadınlar da kız evinde toplanır ve geline takı takarlar.

Öğlen yemeğinden sonra kız evine gidilip geli n a lınır ve erkek evine getirilir. Yolda arabanın önünü kesen çocuklara bahşiş verilir. Oğlan evinin önüne bir nişan dikilir. Nişancı ve avcılar tüfekle ateş ederler ve hedefi vurana duruma göre kuzu, kaz, horoz ,hindi gibi bahşiş verilir. Düğün damadın sırtı yumruklanarak gerdek evine sokulmasıyla biter.