|
[DARIÇAY KÖYÜ DERE MAHALLESİ GENEL BİLGİLERİ] |
| MUHTARIN ADI SOYADI |
ARİF TANIR |
| TELEFON/BELGEGEÇER/E-POSTA |
0 362 6720006 - 0 542 6597688 |
| WEB SAYFASI |
- |
| NÜFUS |
400 |
| İLÇE MERKEZİNE UZAKLIĞI (Km) |
|
| İL MERKEZİNE UZAKLIĞI (Km) |
|
[SAĞLIK DURUMU] |
| SAĞLIK EVİ/SAĞLIK OCAĞI |
|
| DOKTOR/SAĞLIK MEMURU/EBE |
|
[EĞİTİM DURUMU] |
| İLKÖĞRETİM OKULU |
|
| YAPIM YILI |
|
| DERSLİK SAYISI |
|
| ÖĞRETMEN SAYISI |
|
[TARIM] |
| EN ÇOK YETİŞTİRİLEN ÜRÜNLER |
BUĞDAY,PANCAR |
[DARIÇAY DERE KÖYÜ HAKKINDA GENEL BİLGİLER] |
| Darıçay köyünün adını nereden aldığı bilinmemekdir. 3 mahalleden oluşan köy bu bakımdan her mahallesi farklı adlarla birbirinden ayrılmıştır. DERE mahallesi olarak geçen bu mahallesinin adını ise köyün ortasından geçen dereden aldığı sanılmaktadır. |
 |
[NÜFUS VE HANE SAYISI] |
| Bundan 3-4 yıl önce toplam 175 hane bulunmaktadır. Ancak bugün geneli İstanbul olmak üzere yapılan göçlerle hane sayısı 80’ e düşmüştür. Nüfus sayısı ise bugün itibariyle 400’ e yakındır. |
[BAŞLICA GEÇİM KAYNAKLARI] |
| Başlıca geçim kaynakları hayvancılık ve tarımdır. Hayvancılıkta büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık bir arada yapılmaktadır. Tarım ürünü olarak buğday, pancar az miktarda kuru bakliyat yine az miktarda meyve ve sebze üretilmektedir. |

|
[KÖY MUHTARI BİLGİLERİ] |
| Köy muhtarının adı Arif TANIR’ dır. Arif Bey sadece Dere mahallesinin değil Yukarı Darıçay’ın da muhtarlığını yapmaktadır ve bu iki mahallenin ortasında kalan bir mevkide ikamet etmektedir. |
[TARİHİ ESERLER] |
| Köyde önemli tarihi eser bulunmamaktadır. Sadece Cumhuriyet Dönemi’nden önce burada kalan Ermenilere ait mezarların olduğu söylenmektedir. Ancak bu kanıtlanamamıştır. |
[OKUL-CAMİ-ÇEŞME-SAĞLIK EVİ-SAĞLIK OCAĞI] |
| Köyün okulu bir derslik ve bir müdür odasından oluşmaktadır. Ayrıca okula ait lojman da bulunmaktadır. Köyde Camii de vardır ancak imam olmadığı için faaliyet gösterememektedir. Sağlık Evi veya Sağlık Ocağı mevcut değildir. |
[GELENEKLER] |
| Köye has geleneklerin birçoğu zamanla yitirilmiştir. Sadece düğünlerde yapılan düğün keşkeği, gelinin babasının evinden atla çıkması ve kurban bayramlarında yapılan sırık kebabı gibi adetler özelliğini yitirmeyip günümüze kadar gelmeyi başarmıştır. |
|
|
|